Ab imo pectore | punt.nl: Je eigen gratis weblog, gratis fotoalbum, webmail, startpagina enz

punt.nl

introductie
| 29 September 2007 | 10:36:32

Gelderland in Gedichten is de zoektocht naar poëzie die onderwerpen uit de provincie beschrijft. Dat kan een stad of dorp zijn, een straat, steeg of plein, een bepaalde gebeurtenis of een aangrijpende situatie. Het resultaat van de zoektocht wordt op deze site gepubliceerd.

Dichters - die niet perse in de provincie geboren en/of woonachtig behoeven te zijn - worden van harte uitgenodigd om deel te nemen aan dit project en één of meerdere gedichten van eigen hand in te zenden via het adres van de redactie.

Een korte toelichting op het onderwerp van uw gedicht(en) wordt op prijs gesteld. Deze toelichting wordt vermeld bij het gedicht. De toelichting komt ook van pas bij de inventarisatie welk onderwerp de meeste inspiratie heeft gegeven. Wie weet komt dit gegeven ook anderszins nog van pas.

Uw inzending(en) wordt (worden) uitsluitend op de website gepubliceerd. Als een vervolg wordt gegeven aan dit initiatief (bijvoorbeeld de samenstelling van een bloemlezing of anderszins) dan wordt u daarvoor opnieuw benaderd. Vermeld ook de auteursnaam. En eventueel het website-adres indien u dat als link vermeld wilt hebben.

Als dit initiatief u aanspreekt laat dan snel van je te horen. Het ingezonden gedicht zal na goedkeuring door de redactie op deze website verschijnen. Natuurlijk zijn ID-en, suggesties en opmerkingen van harte welkom. Leest en zegt het voort! Een link op uw site is welkom.

5 EURO bij aanmelding. 1 EURO per 2 vrienden. X EURO per bericht.

Ab imo pectore
GEDICHT | 13 Mei 2008 | 00:24:12

Daar waar de bloesem
eeuwig lijkt te bloeien,
tussen de velden
echoot de wind;

voorbije klanken,
ritselend gras,
het enthousiasme
van een kind.

Daar waar het ritme
van het water,
in alle mensen
lijkt te stromen.

Ons rivierenland,
daar ben ik
thuisgekomen.

Marije Geerts - website -

Toelichting: Ik ben een import-lingewaarder die zich soms gegrepen voelt door de schoonheid van de streek waarin ik ben komen wonen. De titel is romeins voor "uit het hart", ik heb gekozen voor deze romeinse titel om de historie van deze streek te benadrukken en de betekenis.

Paradijs (omzichtig 5)
GEDICHT | 13 Mei 2008 | 00:16:43

Dit somberwoud van grauw en vochtig hout
met koude voeten in het oeroud water
leunt tegen moed der wanhoop in de wind.

De bomen groeien kreupel op, de bladeren
hangen vertwijfeld naar de lucht te kijken,
begrijpen niet wat boven hen beweegt,
noch wat diep onder hen hun aard bepaalt.

Hun fluisteringen komen aan de lucht
als kwade dampen, vol van achterdocht,
meedogenloos voor slanke witte bloemen
die op vermolmde oevers huiveren.

Die adem nadert onafwendbaar, jaar na jaar
de kleine boerderijen, waar de barse tongval van
het dankgebed vroegtijdig wantrouwen verraadt.

Peter J.R. Vermaat - website -

Toelichting: een van de serie van (momenteel) 31 gedichten die is gevormd uit de indrukken, opgedaan tijdens mijn opgroeien in de Gelderse Vallei. In dit geval staat de naam van het natuurgebied in kwestie op gespannen voet met de sfeer die zich daar aan mij opdrong.

Aan beide zijden van de Gelders Poort
| 13 November 2007 | 09:34:07

Waar wij wonen werd de bodem tot
grote hoogte opgestuwd bedekt
met zand en hei en later met veel bos
aan deze zuidkant van de poort

zien wij de Rijn die haar weg door
lagen heeft geprest en stroomt in
wat namen kreeg als Waal en Nederrijn,
daarover trekken wij naar de noordkant

met ook wallen grenzen vormend
van de poort en stoppen voor
een ander uitzicht op dit land

© Joan ten Hove

Situatie: Het gedicht schreef ik na een vakantie in Montferland in de buurt van Beek en werd toen getroffen door de overeenkomst met de andere stuwwal bij Beek Nijmegen

de Lingewaard
GEDICHT | 06 November 2007 | 13:35:50

glinsterend water rechts van haar
het fruit wordt links gegist
met uiterwaarden vaag vooruit
tussen flarden mist

de ochtendzon vangt haar blond
en spint het om tot goud
kleurt de kleine wereld groter
onthult uitbundig onbebouwd

een bankje langs het wandelpad
nodigt uit tot weids genot
van steltlopers tot gele plomp
de stilte is aan bod

© Anke Leenders - website -

Sint Walburga
| 20 Oktober 2007 | 17:21:43

Sint Walburga laat me zingen
van uw kerk met vrome dingen.
Wonderlijk wilt u bewaren:
eeuwenlang uw naamhuis sparen!

‘k Neem mystiek maar als een reden:
hand van Boven naar beneden
en eens per jaar straalt kaarsenlicht
op naar het Moedergodsgezicht!

d‘ Altaarsteen uit het verleden
wordt met voeten niet betreden.
Nu doet een gids hiervoor zijn werk:
“Geen schande, protestantse kerk!”

Club van Broeders, om het even,
heeft nog altijd iets te geven.
Broodplankdienst misschien niet nodig?
Wel dus! Nimmer overbodig!

Een kindergraf, een ontferming,
vindt in de kerk nog bescherming.
Net als dat burgemeesterspaar
gespaard voor ruiming, raar maar waar!

Bliksembrand of oorlogsgeweld?
Wanhopig Zutphen heeft hersteld:
juist voor die schade niet gespaard
word’ kerk en toren goed bewaard!

Sint Walburga, met uw wonder
- of voor protestanten … zonder -,
hoe dan ook, uw goddelijk huis
voelt voor een Zutphenaar als thuis.

(c) H.J.Wagenvoord-Spruijt

situatie: Het gedicht vertelt over de Sint Walburgiskerk, ook wel de Walburgkerk of voor Zutphenaren kortweg De Walburg. De kerk heeft een boeiende en rijke historie. Voor geïnteresseerde bezoekers: loop in Zutphen naar de kerktoren met de gedeeltelijk bladgouden bol!

Tegennatuurlijk
| 15 Oktober 2007 | 07:59:22

hoe leer je een linde kennen
hoe leg je zoiets eigenlijk aan
goed
om al vast te wennen
loop je door een lindenlaan
maar dan

klop je dan aan
of blijf je hummend wachten
de schors alvast wat strelend hier en daar
mag je gelijk al toenadering verwachten
of doet een nette linde dat niet zomaar
zal de stam zich kreunend splijten
en moet ik dan naar binnen gaan
of zal ze mij misschien verwijten
dat ik de lindentaal niet kan verstaan
ik heb mijn hart verloren aan de linde
maar weet er niet mee om te gaan

men zegt
er is een lindenlied
ik ken het niet - ik ken het niet

(c) jalF

situatie: Woonachtig in Aalten waar de linde op grote schaal het landschap stoffeert en zelfs ooit in het Aaltense gemeentewapen is doorgedrongen. Ik heb wat met die bomen. Wanneer ze bloeien krijg ik niet genoeg van de zoete kruidige geur en er is geen andere periode in het jaar waarin ik zoveel gedichten krijg ingefluisterd.

www.droomdeur.nl

Wintermaan
| 14 Oktober 2007 | 09:33:52

door boze dromen uit mijn bed verdreven

vlucht ik de keuken in en maak gehaast

een beker warme melk gereed, verbaasd

bemerk ik dat mijn hart en handen beven

vergeten beelden kwamen weer tot leven

maar als de oude vrees is uitgeraasd

veeg ik de ramen schoon die licht bewaasd

een prachtig uitzicht op de Linge geven

ik zie een nacht te mooi om te beschrijven

de maan begiet het water met haar licht

waar diep in slaap elf witte ganzen drijven

de twaalfde waakt, houdt alles in het zicht

wie houdt zijn ogen ’s nachts op mij gericht

in dromen die bij daglicht niet beklijven

(c) Corry van Doorn

cvdoorn.punt.nl

situatie: Ik woon op een woonschip.

de Waal
| 12 Oktober 2007 | 16:35:47

1. de Waal bij Nijmegen

hier maakt zij
een scherpe bocht
vervormt haar weg
tot flessenhals

deze rivier
ingeklemd
tussen stadskade
en dorpse dijk

kan hier de waterstand niet aan

2. de Waal bij Lent

hier wordt zij
hoog opgestuwd
verlegt haar loop
naar binnendijks

deze rivier
ingeklemd
tussen stadskade
en dorpse dijk

zal hier de oever te buiten gaan

© Anke Leenders

Dorpspomp
| 12 Oktober 2007 | 11:28:00

Een over eeuwen heengetilde eik
beschut het pleintje tegen zonnestralen.
Het huisje, waar men vroeger turven haalde,
staat als toeristisch trekpleister te kijk.

De oude pomp, van zestienachtentachtig,
geeft al een halve eeuw geen water meer.
Verdroogde bron. Dorstlesser van weleer.
Maar de toeristen vinden hem nog prachtig.

Het doel, waarvoor hij is gesmeed, vergeten.
Als uurwerk zonder wijzers staat hij daar.
Zijn zwengel, door de eeuwen uitgesleten,

toont vastgeroest, de sporen van de tijd.
Zo staat hij zinloos, jaar.. na jaar... na jaar....
Een invalide bezienswaardigheid.

© Joop Komen

situatie: Negentien jaar geleden kwam ik als gepensioneerde van Amsterdam in Gendringen te wonen. In het begin was het even wennen, maar de rust, het gebrek aan files en de vriendelijke dorpelingen sleepten me er spoedig doorheen. En vaak kun je mij vinden op het Kerkplein op het bankje naast de oude dorpspomp, een zevenenzeventig jarige grijsaard naast een driehondernegentien jarige bezienswaardigheid. Ik ben van deze pomp om de een of andere reden gaan houden, zozeer zelfs dat ik er een sonnet over schreef.

wij zijn de baas
| 07 Oktober 2007 | 08:25:47

GELDERLAND IN GEDICHTEN VAN START

U kunt uw gedichten & poëzie met onderwerpen uit de provincie Gelderland inzenden aan > redactiegelderland@gmail.com

Kopieer de tekst van uw gedicht en de toelichting op het onderwerp in het emailbericht, vermeld uw auteursnaam en het adres van uw website/log indien u dat opgenomen wilt zien bij uw inzending. Met uw inzending geeft u toestemming tot publicatie uitsluitend op deze website. Uw auteursrechten zijn gewaarborgd.

zie ook:

www.groningeningedichten.punt.nl

www.zeelandingedichten.punt.nl

www.overijsselingedichten.punt.nl

www.drentheingedichten.punt.nl

www.utrechtingedichten.punt.nl

www.noordhollandingedichten.punt.nl

www.zuidhollandingedichten.punt.nl

www.limburgingedichten.punt.nl

www.flevolandingedichten.punt.nl

www.frieslandingedichten.punt.nl

www.noordbrabantingedichten.punt.nl