 |
introductie
|
29 September 2007 | 10:36:32
|
Gelderland in Gedichten is
de zoektocht naar poëzie die onderwerpen uit de provincie beschrijft.
Dat kan een stad of dorp zijn, een straat, steeg of plein, een bepaalde
gebeurtenis of een aangrijpende situatie. Het resultaat van
de zoektocht wordt op
deze site gepubliceerd.
Dichters - die niet
perse in de provincie geboren en/of woonachtig behoeven te zijn -
worden van harte uitgenodigd om deel te
nemen aan dit project en één of meerdere gedichten van eigen hand in te
zenden
via het adres van de redactie.
Een korte toelichting op het
onderwerp van uw gedicht(en)
wordt op prijs gesteld. Deze toelichting wordt vermeld
bij het gedicht. De toelichting komt ook van pas bij de inventarisatie welk onderwerp
de meeste inspiratie heeft gegeven. Wie weet komt dit gegeven ook anderszins nog van pas.
Uw inzending(en) wordt (worden)
uitsluitend op de website gepubliceerd. Als een vervolg wordt
gegeven aan dit initiatief (bijvoorbeeld de samenstelling van een
bloemlezing of anderszins) dan wordt u daarvoor opnieuw benaderd.
Vermeld ook de auteursnaam. En
eventueel het website-adres indien u dat als link vermeld wilt hebben.
Als dit initiatief u aanspreekt
laat dan snel van je te horen. Het ingezonden gedicht zal na goedkeuring door de
redactie op deze website verschijnen. Natuurlijk zijn ID-en, suggesties
en opmerkingen van harte welkom. Leest en zegt het voort! Een link op uw site is welkom.
|
|
|
|
|
Ab imo pectore
GEDICHT
|
13 Mei 2008 | 00:24:12
|
Daar waar de bloesem
eeuwig lijkt te
bloeien,
tussen de velden
echoot de wind;
voorbije
klanken,
ritselend gras,
het enthousiasme
van een kind.
Daar
waar het ritme
van het water,
in alle mensen
lijkt te
stromen.
Ons rivierenland,
daar ben ik
thuisgekomen.
Toelichting: Ik ben een import-lingewaarder die zich soms gegrepen voelt door de
schoonheid van de streek waarin ik ben komen wonen. De titel is romeins voor
"uit het hart", ik heb gekozen voor deze romeinse titel om de historie van deze
streek te benadrukken en de betekenis.
|
|
|
|
Paradijs (omzichtig 5)
GEDICHT
|
13 Mei 2008 | 00:16:43
|
Dit somberwoud van grauw en vochtig hout
met koude voeten in het oeroud
water
leunt tegen moed der wanhoop in de wind.
De bomen groeien
kreupel op, de bladeren
hangen vertwijfeld naar de lucht te
kijken,
begrijpen niet wat boven hen beweegt,
noch wat diep onder hen hun
aard bepaalt.
Hun fluisteringen komen aan de lucht
als kwade dampen,
vol van achterdocht,
meedogenloos voor slanke witte bloemen
die op
vermolmde oevers huiveren.
Die adem nadert onafwendbaar, jaar na
jaar
de kleine boerderijen, waar de barse tongval van
het dankgebed
vroegtijdig wantrouwen verraadt.
Toelichting: een van de serie van (momenteel) 31 gedichten die is gevormd uit
de indrukken, opgedaan tijdens mijn opgroeien in de Gelderse Vallei. In dit
geval staat de naam van het natuurgebied in kwestie op gespannen voet met de
sfeer die zich daar aan mij opdrong.
|
|
|
|
de Lingewaard
GEDICHT
|
06 November 2007 | 13:35:50
|
glinsterend water rechts van haar
het fruit wordt links gegist
met uiterwaarden vaag vooruit
tussen flarden mist
de ochtendzon vangt haar blond
en spint het om tot goud
kleurt de kleine wereld groter
onthult uitbundig onbebouwd
een bankje langs het wandelpad
nodigt uit tot weids genot
van steltlopers tot gele plomp
de stilte is aan bod
© Anke Leenders - website -
|
|
|
|
Sint Walburga
|
20 Oktober 2007 | 17:21:43
|
Sint Walburga laat me zingen
van uw kerk met vrome dingen.
Wonderlijk wilt u bewaren:
eeuwenlang uw naamhuis sparen!
‘k Neem mystiek maar als een reden:
hand van Boven naar beneden
en eens per jaar straalt kaarsenlicht
op naar het Moedergodsgezicht!
d‘ Altaarsteen uit het verleden
wordt met voeten niet betreden.
Nu doet een gids hiervoor zijn werk:
“Geen schande, protestantse kerk!”
Club van Broeders, om het even,
heeft nog altijd iets te geven.
Broodplankdienst misschien niet nodig?
Wel dus! Nimmer overbodig!
Een kindergraf, een ontferming,
vindt in de kerk nog bescherming.
Net als dat burgemeesterspaar
gespaard voor ruiming, raar maar waar!
Bliksembrand of oorlogsgeweld?
Wanhopig Zutphen heeft hersteld:
juist voor die schade niet gespaard
word’ kerk en toren goed bewaard!
Sint Walburga, met uw wonder
- of voor protestanten … zonder -,
hoe dan ook, uw goddelijk huis
voelt voor een Zutphenaar als thuis.
(c) H.J.Wagenvoord-Spruijt
situatie: Het gedicht vertelt over de Sint Walburgiskerk, ook wel de Walburgkerk of voor Zutphenaren kortweg De Walburg. De kerk heeft een boeiende en rijke historie. Voor geïnteresseerde bezoekers: loop in Zutphen naar de kerktoren met de gedeeltelijk bladgouden bol! |
|
|
|
Tegennatuurlijk
|
15 Oktober 2007 | 07:59:22
|
| | | |
hoe leer je een linde kennen
hoe leg je zoiets eigenlijk aan
goed
om al vast te wennen
loop je door een lindenlaan
maar dan
klop je dan aan
of blijf je hummend wachten
de schors alvast wat strelend hier en daar
mag je gelijk al toenadering verwachten
of doet een nette linde dat niet zomaar
zal de stam zich kreunend splijten
en moet ik dan naar binnen gaan
of zal ze mij misschien verwijten
dat ik de lindentaal niet kan verstaan
ik heb mijn hart verloren aan de linde
maar weet er niet mee om te gaan
men zegt
er is een lindenlied
ik ken het niet - ik ken het niet
(c) jalF
situatie: Woonachtig in Aalten waar de linde op grote schaal het landschap stoffeert en zelfs ooit in het Aaltense gemeentewapen is doorgedrongen. Ik heb wat met die bomen. Wanneer ze bloeien krijg ik niet genoeg van de zoete kruidige geur en er is geen andere periode in het jaar waarin ik zoveel gedichten krijg ingefluisterd.
|
|
|
|
|
Wintermaan
|
14 Oktober 2007 | 09:33:52
|
door boze dromen uit mijn bed verdreven
vlucht ik de keuken in en maak gehaast
een beker warme melk gereed, verbaasd
bemerk ik dat mijn hart en handen beven
vergeten beelden kwamen weer tot leven
maar als de oude vrees is uitgeraasd
veeg ik de ramen schoon die licht bewaasd
een prachtig uitzicht op de Linge geven
ik zie een nacht te mooi om te beschrijven
de maan begiet het water met haar licht
waar diep in slaap elf witte ganzen drijven
de twaalfde waakt, houdt alles in het zicht
wie houdt zijn ogen ’s nachts op mij gericht
in dromen die bij daglicht niet beklijven
|
|
|
|
de Waal
|
12 Oktober 2007 | 16:35:47
|
1. de Waal bij Nijmegen
hier maakt zij
een scherpe bocht
vervormt haar weg
tot flessenhals
deze rivier
ingeklemd
tussen stadskade
en dorpse dijk
kan hier de waterstand niet aan
2. de Waal bij Lent
hier wordt zij
hoog opgestuwd
verlegt haar loop
naar binnendijks
deze rivier
ingeklemd
tussen stadskade
en dorpse dijk
zal hier de oever te buiten gaan
© Anke Leenders
|
|
|
|
Dorpspomp
|
12 Oktober 2007 | 11:28:00
|
Een over eeuwen heengetilde eik
beschut het pleintje tegen zonnestralen.
Het huisje, waar men vroeger turven haalde,
staat als toeristisch trekpleister te kijk.
De oude pomp, van zestienachtentachtig,
geeft al een halve eeuw geen water meer.
Verdroogde bron. Dorstlesser van weleer.
Maar de toeristen vinden hem nog prachtig.
Het doel, waarvoor hij is gesmeed, vergeten.
Als uurwerk zonder wijzers staat hij daar.
Zijn zwengel, door de eeuwen uitgesleten,
toont vastgeroest, de sporen van de tijd.
Zo staat hij zinloos, jaar.. na jaar... na jaar....
Een invalide bezienswaardigheid.
© Joop Komen
situatie: Negentien jaar geleden kwam ik als gepensioneerde van Amsterdam in Gendringen te wonen. In het begin was het even wennen, maar de rust, het gebrek aan files en de vriendelijke dorpelingen sleepten me er spoedig doorheen. En vaak kun je mij vinden op het Kerkplein op het bankje naast de oude dorpspomp, een zevenenzeventig jarige grijsaard naast een driehondernegentien jarige bezienswaardigheid. Ik ben van deze pomp om de een of andere reden gaan houden, zozeer zelfs dat ik er een sonnet over schreef.
|
|
|
|
Geldersch volkslied
|
03 Oktober 2007 | 00:48:21
|
Gelders dreven zijn de mooiste
In ons dierbaar Nederland.
Vette klei- en heidegronden,
Beken, bosch en heuvelrand.
Ginds deWaal, daar weer de IJssel,
Dan de Maas en ook de Rijn
Geeft ons recht om heel ons leven
Geeft ons recht om heel ons leven
Trotsch op Gelderland te zijn.
Trotsch op Gelderland te zijn.
Waar ons vaderland bebouwd werd
Door den Saksischen Germaan,
Daar werd onze stam geboren,
Daar is Gelderland ontstaan.
En het graan, dat thans geoogst wordt,
Waar het woest en wild eens was
Geeft ons recht om trotsch te wezen,
Geeft ons recht om trotsch te wezen,
Op ons echt Gelders ras.
Op ons echt Gelders ras.
In de dorpen en de steden
Tusschen Brabant en de Zee,
Tussen Utrecht en Westfalen
Heerscht de welvaart en de vreê!
Met je kerken en kasteelen,
Met je huisjes aan den dijk,
Gelderland, jij bent de Parel
Gelderland, jij bent de Parel
Van ons Hollandsch koninkrijk.
Van ons Hollandsch koninkrijk.
(c) Tekst: Jan van Riemsdijk - Componist: mr. Rombout van Riemsdijk |
|
|
|
|
|
